Rynek pracy jest to całokształt zagadnień związanych z kształtowaniem podaży i popytu pracy. Innymi słowy jest to rodzaj rynku ekonomicznego, na którym z jednej strony znajdują się poszukujący pracy i ich oferty, a z drugiej strony przedsiębiorcy tworzący miejsca pracy i poszukujący siły roboczej.

Po akcesji Polski do Unii Europejskiej swoboda podejmowania pracy w krajach Europy Zachodniej uznawana była za jedną z głównych korzyści płynących z integracji ze Wspólnotami, odczuwalnych w codziennym życiu. Owe oczekiwania zostały w znacznej mierze zaspokojone. Jednakże po pięciu latach członkostwa stało się jasne, że migracje zarobkowe były tylko jednym z elementów kształtującego się rynku pracy.

Z rynkiem pracy związane jest pojęcie bezrobocia. We współczesnych warunkach społeczno-gospodarczych jest ono zjawiskiem wielopłaszczyznowym i jako takie stało się kluczowym problemem we współczesnym świecie i na polskim i europejskim rynku pracy.

Według ekonomistów polityka rynku pracy może być pasywna lub aktywna. W pierwszym przypadku wiąże się przede wszystkim z wypłatą świadczeń – głownie zasiłków dla bezrobotnych czy też redukcją zasobu bezrobotnych poprzez obniżanie wieku emerytalnego czy przedłużanie obowiązku szkolnego. Przeciwieństwem jest aktywna polityka rynku pracy, która dotyczy zwiększania szans bezrobotnych na znalezienie zatrudnienia oraz przeciwdziałanie i walkę ze zjawiskiem bezrobocia. Jej narzędzia to m.in.: szkolenia, staże zawodowe dla absolwentów czy wsparcie własnej działalności gospodarczej.

I dlatego w perspektywie ewoluującego rynku pracy (w tym wymagań pracodawców) powiatowe urzędy pracy nie skupiają się już tylko na dotychczasowej rejestracji oraz wypłacaniu zasiłków. Motywem przewodnim ich działań ma być wsparcie osób bez zatrudnienia w zdobyciu lub odzyskaniu pracy.